Dag mam.
We zijn op het eind. Het eind van het grote gevecht wat we dit keer niet gaan winnen.
Je ligt in bed, en je kan niks meer. Sinds gister praat je ook niet meer een sis je alleen maar.
Ik pakte vandaag je hand en ging naast je zitten, ik streelde je hand, je kneep er in en vreef toen over me vinger heen. Je bent op, en dat moment was voor mij het afscheid van jou.
Ik hou van je mam, je hebt me gemaakt zoals ik ben, en daar ben ik je dankbaar voor.
Amen
Dyan
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten