zaterdag 20 februari 2010

Thuis

Dag Mama

je bent sinds 2 daagjes weer thuis. Het maakt je blij. Je laatste weekjes bij ons. In je eigen husje waar je zo hard voor gevochten heb, het huis waar je verleden ligt, je verhalen en geheimen.

Je bent er weer mam! En dat doet me goed, ik zie je genieten van de kleine dingetjes. Dat laat me realiseren dat het leven zo mooi is, dat het zo veel kan geven, ook al moet je honderdduizend keer vallen om dan eidenlijk een keer opgetild te worden, alles komt maar wel op ze tijd.

Ik vind het moeilijk je te zien mam, ik heb me er bij neergelegd dat het zo is, en jij ook teminste dat gevoel heb ik. Het is moeilijk, ik ken je zo niet. Je bent mij voorbeeld, de vrouw die voor alles vecht waar gevochten voor moet worden. Er zijn zoveel momenten geweest dat je voor ons ging staan en alles bijelkaar schreeuwde om die lelijkers van ons vandaan te houden. Je bent een echte leeuw. Nu wil je in je hoofd zo veel maar je lichaam wil niet, dat is moeilijk zo ken ik je niet. Maar mam ik zal voor alles vechten, ook als je er niet meer bent al moet ik me beide handen in het vuur steken! Ik doe alles om jou tijd met ons zo mooi mogelijk te maken, voor jou, voor papa, voor eline en voor mezelf!

Je ligt nu lekker te slapen, en daarr geniet ik van. Zelfs toen je vla lag te eten net, zag ik je gewoon smullen en moest ik echt even lachen, hoe intens je daar van kan genieten.

Ik hou van jou, weltruste