Dag mam!
Vandaag kwam de grootsre klap tot nu toe.
Om half 6 belde papa me naar beneden dat ik zo snel mogelijk naar beneden moest komen.
Je lag daar, met zo veel moeite in je bedje. Je begon te huilen toen ik je een kus gaf. Je zei: "ik ben nog te jong, en wil nog te veel" alleen je kreeg het er met zo veel moeite uit. Je lip was naar beneden gekruled, en je babbelde zoals baby's doen, dat was heel moeilijk om naar te kijken en deed me heel veel zeer.
Toen kwam de dokter die je nog even ging na kijken. Toen de ambulance. Ik kuste je gedag en toen begon je te schreeuwen. "IK WIL NIET, IK WIL NIET" mama dat is een moment wat echt op me netvliezen staat gegrafeerd. Dat moment. Toen werd je uit huis gereden en wist ik dat we een nieuw hoofdstuk opende van een boek wat bijna aan ze slot toe was.
Jacq stond voor de deur om ons op te vangen hahah net wakker, maar ik vond het lief en had echt niet geweten wat ik zou moeten doen als ze er niet geweest was.
Papa belde, "We liggen op zaal, oh nee op de eerstehulp"
Wij naar de eerste hulp toe, wat een kutten werken daar zeg jemig! Dan staat je helemaal dood te stressen, en dan krijg je te horen "Ja meneer, een moment alstublieft" WAT EXCUSES ME? Me moeder ligt daar dus zorg maar even dat je opschiet, stom wijf!
En toen mochte ik en Eline mee naar achter waar je in een klein kamertje lag. Ik schrok echt van hoe je er bij lag en ik realiseerde me toen pas in wat voor situatie ik eigenlijk sta. Ik heb een moeder met kanker! Een moeder die het niet gaat redden. Ja ik was best geschokt, maar gelukkig stond de hele familie daar om ons op te vangen!
Gelukkig mocht je snel op zaal, waar we toen een tijdje met iedereen om je heen hebben gezeten. Dat vond ik een mooi moment. Iedereen was in tranen, en je vertelde iedereen van elkaar te houden ook als je er niet meer bent.
Nu ben ik bij Jacq en heb ik even geslapen, straks ga ik weer naar je toe.
Het uur is geslagen mama!
Ik hou van je!
Dyan
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Hoi Dyan,
Wat knap dat je gevoelens zo mooi kunt schrijven.
Wij zijn ontzettend trots op jullie, denken veel aan jullie.
Geef je mama een dikke kus van ons? Liefs,
Wim, Lia, Roel, Jorieke, Maarten
Hoi Dyan, ik weet niet goed wat ik moet zeggen, ik vind het verschrikkelijk wat er allemaal gebeurt met je moeder, ze is toch zo gezellig en lief altijd. Ik vind het heel moedig en goed van jou om dit alles te schrijven.
Ook wij denken aan jullie, ook al wonen we ver bij jullie vandaan.
Geef je moeder een dikke knuffel van ons, en we wensen jullie heel veel sterkte toe.
Ook voor je vader en Eline.
Veel liefs John Gerty Rick en Stefan.
Een reactie posten